Psychoterapia młodzieży skierowana jest do osób w wieku 12-18 lat zarówno tych z poważnymi trudnościami, jak i osób w naturalnych kryzysach życiowych.
Pierwsza konsultacja może przebiec na dwa sposoby:
Jeżeli nastolatek jest zmotywowany do podjęcia terapii i czuje gotowość do pojawienia się na pierwszym spotkaniu wtedy spotykamy się wspólnie z rodzicami/ opiekunami prawnymi i nastolatkiem. Na spotkaniu rozmawiamy wspólnie nad czym możemy pracować. Bywa, że już na tym spotkaniu udaje nam się ustalić zasady dalszej współpracy.
Jeżeli nastolatek nie wyraża zainteresowania wzięciem udziału w pierwszym spotkaniu lub w terapii w ogóle, wówczas spotykam się jedynie z rodzicami lub opiekunami i rozmawiamy o sytuacji dziecka. Wspólnie przyglądamy się nastolatkowi oraz problemom, które go trapią. Omawiamy podejmowane przez rodziców, opiekunów bądź innych specjalistów oddziaływania. Zastanawiamy się jak zachęcić dziecko do przyjścia na kolejne spotkanie z terapeutą.
Na kolejne spotkanie zapraszam rodziców lub opiekunów z nastolatkiem. Rozmowa z nastolatkiem jest kluczowa – wspólnie z nim badam nad czym możemy pracować, jakie przyniesie to dla niego korzyści, omawiamy jak będą wyglądać nasze spotkania. Po rozmowie z dzieckiem spotykamy się z wspólnie, aby ustalić zasady dalszej współpracy.
W dalszej kolejności, pracuję z nastolatkiem indywidualnie. W zależności od ustalonego sposobu pracy, charakteru i dynamiki trudności oraz otwartości rodziców i nastolatków – raz na określoną liczbę spotkań przychodzą rodzice lub opiekunowie prawni sami lub z dzieckiem celem omówienia podejmowanych oddziaływań oraz zaleceń do dalszej pracy.
Zgłaszając się na pierwsze spotkanie proszę wziąć ze sobą: posiadane opinie psychologiczne, pedagogiczne, orzeczenia wydawane przez Poradnie Psychologiczno – Pedagogiczne, diagnozy psychiatryczne, wypisy z hospitalizacji, jeśli takie miały miejsce. Ponadto, jeśli dziecko uczęszcza do przedszkola lub szkoły, to warto dostarczyć opinię o funkcjonowaniu dziecka w w/w instytucjach.